Büyük önderim, sana olan saygımız sonsuzdur. Bunu sende biliyorsun. Bu büyük Cumhuriyeti kurup bizlere en güzel şekilde bıraktın. Ama bazı olumsuz, kendini bilmez kişiler bunu iyi biçimde kullanamadılar bu zamana kadar. Hep yıkmaya çalıştılarsada yıkılmadı senin Cumhuriyetin.. Yıkılamıyacakta emin ol.. Allah bu ülkeye, bu cumhuriyete öyle yiğitler vermiş ki onlar sayesinde yıkılamayacak. Bizler sayesinde, yani senin genç neslin, senin gençliğe hitap ettiğin milletin torunları. Atam, ne istiyorum biliyor musun? Uyanmanı, şu an bulunduğun ebedi hayattan kalkıp halimizi görmeni istiyorum. Ülkeyi dört bir elden bölmeye çalışıyorlarsa da başaramıyolar Atam. Terörünümü ararsın, milleti sömürenimi. Herşey var artık bu ülkede.. Kendimize yardım etmemmiz gerekirken çatışıyoruz. Kardeş kavgasına sürüyorlar bizi Atam..

Ey büyük Atatürk’üm, senin o yıllarda meydan okuduğun milletlere şu anda boyun eğiyoruz. Yani onlar ne derse, biz onu yapıyoruz gibi birşey bu. Atam, Birleşmiş Milletler sana gelmişti, hatırlıyor musun? “Bize üye olur musun?” diye sormuşlardı. Yıl 1932 idi. Ve sen “Başvurmayı düşünmüyoruz fakat davet ederlerse katılırız.”diye bir vevap vermiştin. Bunun üzerine topluluk, `başvurma zorunluluğu`nu uygulamaktan ilk kez vazgeçti ve 43 üyenin oybirliğiyle Türkiye`nin topluluğa davet edilmesine karar verdi. Bu davet üzerine Türkiye, Milletler Cemiyeti`ne katılmayı kabul etti.

Evet Atam şu anki durum vaziyetimiz çok kötü. Allah büyüktür Atam. Herkes senin gibi birini bekler oldu senin Cumhuriyetinde.. Kalkta bir gör Atam…