O hep oradaydı zaten , doydukça, aç kalmadıkça,ve kuyruguna basılmadıkça sessiz sakin pusuya yatmış şekilde beklemekte zaten beynimizin derinliklerinde.ve bu hayvam o kadar tehlikeli ve bir o kadarda korkunçki dünyanın en tehlikeli hayvanları bile yanında evcil kalır.Şimdi ben içimdeki o hayvanı gemlemekle meşgulum ,ve şimdi anlıyorum ki , aslında suçlu olanlar genelde sutre gerisinde olanlarmış,kendi halimde yaşadıgım hayatı ,cehenneme çevirdin sen bunu nasıl becerdin , nasıl bir anda şeytanlaşabildin,nasıl bir anda ruhumun derinliklerine saldırıp o içimdeki hayvanı harekete geçirdin ,şimdi ben nereye gidecegimi,ne yapacagımı bilmeden ,kuduz olmuş bir köpek misali ,önüme gelecek ilk insanı parçalamak için ,dişlerimi bileye bileye bekliyorum pusuda.
ama yanlışlardasın….canını acıtanı acıtmayı denesene.bi başkasının ne günahı var?kul hakkı değilmi?bence ilk önce kendini eleştir.yaptığın hataların bedelini ödüyorsundur belki?neden hep karşındakini suçluyorsun?iğneyi kendine çuvaldızı başkasına batır!
trevanıan sen dişlerini biledin pusuda bekliyorsun aynı durumdan çıkmış bir avcıda seni bekliyor olabilir iki kere kurban olma sonra. gerçi olursan daha çok yazarsın
tutkunun son hali, ikinci darbe, sevmek günah ws… 