Bana saçma gelen ve gülüp geçtiğim yazıları keyifle okuyun:

-Biliyorum Sen Şuanda Cennet’desin…
-Yetenek sizsinizde harbiden yetenekli biri çıktı ….
-Keşke demeyi sevmem ama sen gittiğinden beri hayatım keşkelerle doldu… Keşke hala yanımda olsan keşke yaşasan keşke gene tartışsak küssek birbirimize keşke keşke
-hahahahay…yok böyel bişey
-insanlarda ne medeni cesaret var abicim yaaaaaaaaa
-KPSS KURSU DÜŞÜNEN ARKADAŞLAR…ATAK KARİYER DERSHANESİ OCAK AYI KAYITLARI BAŞLAMIŞTIR…İLGİLENLER BANA ULAŞABİLİRLER

Yanlış anlamayın. Bu yazılar ne yorumlardan alındı ne de kendim uydurdum. Bunlar Facebook’un tabiriyle “Ne Düşünüyorsun?” kutucuğuna yazılan yazılar. Baştada dediğim gibi saçmaydı ve güldüm. Doğrusu sizinde gülmenizi isterim.

Neden olduğunu çözmüş gibiyim aslında. Bir önceki güncellemeden sonra bir kaç değişiklik yapmıştım kalıcı bağlantılarda. Bunu birinci faktör olarak görüyorum.

İkinci ve önemli bir faktör ise, her konuya girişte 5 saniyelik bir reklam kullanımı yapmıştım. Yani Google robotları her konuya girişlerinde 5 saniye bekliyorlardı. Onları sıktı ve bu süreyi beklemeden kaçtılar. Pagerankımı olumsuz etkiledi diyebilirim.

Üçüncü olarakta, güncellemenin geldiğini farketmeden bir kaç gün önce blogumda bir takım değişikler yapmıştım. Bu değişiklerinde pagerank değerimde etkisi olduğunu var sayıyorum.

Yani diğeceğim şu, hiçbir şekilde bu faktörleri yapmayın. Yoksa olumsuz yönde etkilenirsiniz. Şu an benim tam olarak “evet bundan dolayı” olumsuz etkilendim dediğim faktörler bunlar. Sizlerinde bu durumda bir olayınız varsa konu altında paylaşabilirsiniz.

Bazen şarkıları son ses açıyorum. Bağıra bağıra duet yapıyorum o an çalan şarkıcı ile. Belki aşkımı haykıramıyorum sana ama, olsun bu şekilde haykırmış gibi hissediyorum anlatmak istediğim sevgimi. Komik dimi.. Enterasan bir haykırma yöntemi..

Bazende özlem duyduğum halde aramıyorum seni. İçimdeki özlemin dahada büyüsün diye… Hep özlenip, özlenelim diye. İçimden geldi aslında bunları yazmak. Kayahan amcamın “Gönül Sayfam” parçasını dinlerken birden aşka geldim. Bir şeyler karalamak istedim. Sana olan ve git gide büyüyen özlemimi, sevgimi anlatmak istedim. Belki özlemimi yazarak anlatamam ama, olsun yinede içimden bir şeyler koptu. Yazdım… Unutma ki! Özlemin git gide içimde büyüyor…

24 Kasım Öğretmenler günü sebebi ile, öğrenciler için yapılmış olan bir yarışma için, bir sinema salonunda ödül düzenlenmiş. Şiir, resim, kompozisyon dalında yapılan yarışmaya katılan öğrenciler bir bir sahneye davet edildi. Yalnız, öğrenciler arasında bir kişi vardı. Onlar için sorun olan bu kişi başı örtülü bir kardeşimizdi. Bu kardeşimiz daha 14-15 yaşlarında. Dünyayı daha yeni tanımaya başlamış bir bacımız. Bu kardeşimizi sadece tesettür taktığı için, sahnede ödül törenine katılan arkadaşlarının yanından indiriliyor. Kardeşimiz hiç unutamayacağı bir psikolojik problemle karşı karşıya kalıyor. Ve ağlayarak içini dökmeye çalışıyor. Milli eğitim müdürümüzün yanına gidiyor konuşmak için. Ama aldığı cevap ise, bize hiç yakışmayacak bir cevap, “Okul müdürün gelsin”. Nasıl bir sistem bu. Hangi ülke de yaşıyoruz. Bu kızımızın o anki psikolojik problemini kim çözecek? Bu bacımız vatanına nasıl yararlı olacak? Soruyorum arkadaşlar. Bu nasıl bir davranış?

Bu konuya üzülerek bakıyorum. Böyle bir millet anlayışı olmaz, olamaz. Bu ülke her tarafını açıp, çıplak gezenlerin değil. Bu ülke hepimizin. Bu ülkeyi bölmeye çalışan provakatörlerden birileride sizler olduğunuzu düşünürken, yaptığınız bu ayıp için sizleride sonsuz derecede kınıyorum. Benimle birlikte kınayan okurlarımda umarım aşağıda mevcut olacaktır.

Sevgi ve saygılarımla;
Emrah Yıldırım

Her neyse, bu gün hevesliydim hep. Çünkü Ocak ayının sonunda alacağımı yatıracaktı Google. Önceleri tüm zamanların raporlarını göster dediğimizde, şu anki toplanmış alacağımız görünürdü. Ne yazık ki Google, artık tüm zamanlar dediğimizde eskiden yatırılmış alacaklarımızıda toplam raporlara ekliyormuş. Yani anlıyacağınız hevesimiz kursağımızda kaldı. Ah be Google..

Hevesimin kursağımda kaldığı şu saatlerde sizleride bilgilendirmek istedim aslında.. Bilginiz olsun benim gibi heveslenmeyin. Google öyle bedavadan paramı dağıtır. Benimkide laf dimi.. Ah be Google, bir de senin için Facebook’umuzda bildirim yaptık. Allah canını almasın…

Sıkıntılarımı yenmenin sadece yazı yazarak olduğunu savunuyorum. İlk satırların sıkıntısını yendikten sonra, blog yazmanın daha bir eğlenceye dönüştüğünü anlıyorum. Yani bir nevi keyif aracı. Güzel bir serüven oluyor benim için. İnsanların yazdığınız makaleyi okuması ve o makale hakkında yorumlar yapması bir çeşit dönme dolaba benziyor. Eğlenceli oluyor açıkcası.. Bu durum psikolojikman etkiliyor insanı.. Rahatlatıyor…

Artık stres dolu hayattan uzaklaşıp, içimi bloguma dökmek istercesine sıkıyorum kendimi. Şimdi artık yazma zamanı… Düşünüpte yazamama değil, düşünerek yazma zamanı…

Ama şu an getiremiyoruz atam. Getirmiyorlar, getiremiyorlar… Bazı milletler senin görüşlerinle gitmek için can atarlarken biz yapamıyoruz atam. Gidemiyoruz yolundan.. Ne yaptığını bilmeden yolunda gidenler bizi uçuruma sürüklüyorlar. Senin topla, tüfekle, akılla vermediğin bu toprakları bir bir hiç zorluk çıkmadan alıyorlar. Biz nereye gidiyoruz atam..

Bugün yine senin gidişinin yıldönümüydü. Yine hüzünlüydük. Yine bir başkaydı bugün. Garip ve ağlamaklı.. Sana olan minnettarlığımızı yerine getirememe üzüntüsü.. Seni çok özlüyoruz atam. Allah bizlere senin gibi önder nasip etsin..

1980 ile 1990 yılları arasında TRT’de yayınlanan Susam Sokağı’nı hepimiz hiç bıkmadan izlerdik değil mi? Sabah okula gitmeden, okuldan geldiğimizde, tatillerimizde hiç ama hiç kaçırmazdık. Bir de Susam Sokağında Edi ile Büdü’müz vardı. Google bugün onların meşhur resmini koyarak, bizlerin yine eski yıllara gitmemizi sağladı.

Susam Sokağı, bir çocuk programı olan “Sesame Street”‘in Türkçe uyarlamasıdır. O dönemde, tek kanallı televizyon yıllarında çocukların büyük ilgisini toplamış ve büyük ilgi görmüştür. Sabah ve akşam saatlerinde olmak üzere hafta içi her gün iki yayın yapmaktaydı.

Bir mahalle ortamında geçen program, gerçek ve Muppet karakterlerinden oluşmaktaydı. Eğitici, öğretici ve eğlendirici öğeleriyle okul öncesi ve erken dönem okul çocukları için sevilen ve takip edilen bir program olmakla birlikte, o yıllarda bir kült olmuş, aynı zamanda TRT klasikleri arasına girmiştir.

Google’a bu güzel logo için teşekkürler. Nice yıllara Susam Sokağı…

Kolay değildi tabi, tam 6 yıldır görüşememiştik. Sesini duyduğumda şaşırmıştım. Ama o kadar mutlu oldum ki, bu mutluluk anlatılmaz yaşanır!..

Süleyman’la, Van’ın Özalp İlçesinde bir taburda beraber aylarımızı geçirdik. Her deliliği yapmıştık onunla. Telefonda hatırlattı bana o günleri. Sanki o günmüş gibi hatırladım onunla yaptığımız delilikleri. Gözümün önünden gitmiyor ki Süleyman!.. Nasıl unutulur o yıllar. O anılar.. Bir daha askerlik olsa seninle ömür boyu yaparım kankam..

Hatırlıyor musun? Bir gece depoda içmiştik. Ben sarhoş olmuştum. Sonra, “torunlardan birini kaldıracağım uykusundan, tuvalet taşlarını saydıracağım.” diye tutturmuştum. Torunu kaldırmıştım da “noldu çavuşum” demişti bana. Bende aldım götürdüm tuvalet taşlarını saydırmaya. Yazık tek tek saymıştı. Hiç unuturmuyum Süleyman seni. Ömrüm bitse birtane asker arkadaşımsın.
O günleri hatırlatıp beni mutlu ettin ya Süleyman, Allah’ta seni mutlu etsin. O günlerin hatrına bir daha görüşmek dileğim ile…