Ama şu an getiremiyoruz atam. Getirmiyorlar, getiremiyorlar… Bazı milletler senin görüşlerinle gitmek için can atarlarken biz yapamıyoruz atam. Gidemiyoruz yolundan.. Ne yaptığını bilmeden yolunda gidenler bizi uçuruma sürüklüyorlar. Senin topla, tüfekle, akılla vermediğin bu toprakları bir bir hiç zorluk çıkmadan alıyorlar. Biz nereye gidiyoruz atam..

Bugün yine senin gidişinin yıldönümüydü. Yine hüzünlüydük. Yine bir başkaydı bugün. Garip ve ağlamaklı.. Sana olan minnettarlığımızı yerine getirememe üzüntüsü.. Seni çok özlüyoruz atam. Allah bizlere senin gibi önder nasip etsin..

Ey büyük Atatürk’üm, senin o yıllarda meydan okuduğun milletlere şu anda boyun eğiyoruz. Yani onlar ne derse, biz onu yapıyoruz gibi birşey bu. Atam, Birleşmiş Milletler sana gelmişti, hatırlıyor musun? “Bize üye olur musun?” diye sormuşlardı. Yıl 1932 idi. Ve sen “Başvurmayı düşünmüyoruz fakat davet ederlerse katılırız.”diye bir vevap vermiştin. Bunun üzerine topluluk, `başvurma zorunluluğu`nu uygulamaktan ilk kez vazgeçti ve 43 üyenin oybirliğiyle Türkiye`nin topluluğa davet edilmesine karar verdi. Bu davet üzerine Türkiye, Milletler Cemiyeti`ne katılmayı kabul etti.

Evet Atam şu anki durum vaziyetimiz çok kötü. Allah büyüktür Atam. Herkes senin gibi birini bekler oldu senin Cumhuriyetinde.. Kalkta bir gör Atam…