bende diyorum işte bu sondu,kapattım kapılarımı aşka sevdaya,aslında aşk bizimneyimize,sevda bizim neyimize,bizler herşeyi aşırı yaşıyoruz galiba sevgiyide,aşkıda,düşünüyorum bazen bizdemi bir hata var,yoksa bu dümeni bozuk dünyadamı,bence herzaman aynı yöne dönmüyor ara sırada olsa,ters yöne döndügüde oluyor bu dönek dünyanın,herseferinde diyoruzki birdaha ki sefere asla hakettiginden fazlasını vermeyecegiz,ama olmuyor işte ,kendi kendimize ihanet ediyoruz,ve kendi sözlerimizi tutmadıgımız içinde,biranda kendimizi karanlık dehlizlerin,çıkmaz sokakların içinde buluyoruz.

söz veriyorum artık kendimi dinleyecegim ve ihanet etmeyecegim kendime,hiç kimseyi sevmeyecegim ve hiç kimseye güvenmeyecegim,hayatı kendim için yaşayacagım,kebabımı yiyecegim,biramı içecegim,şiirlerimi yazacagım çekilip köşeme,haaa birde bir tavsiyede bulunacagım bu yazımı okuyanlara siz bana bakmayın,dogru bildiginizi yapın ama sizin dogru olarak bildikleriniz,aslında dogru falan deil,bunlar yaşandı ve görüldükü, dünyada tek bir gerçek var oda ölüm,gerisi yalan.